Naam:Oisterwijkse Bossen en Vennen
In dit fantastische wandelgebied ontvluchten we voor een moment de waan en drukte van alledag. Het is een weg aan de rand van stille, rustgevende vennen, die bij mist en nevel hun mysterie verhullen. Wandeling langs weelderige, ontoegankelijke moerassen en moerasbossen en verwilderde akkers.
Onze wandeling begint bij het boezoekerscentrum. Van hier een mooie start van de blauwe route.
Nadat wij de eerste kleine vennen zijn gepasseerd komen we bij de Kolkven.Hier vinden we de eerste rust momenten.Alleen het orkest van de kikkers en de vogels is er te horen.Via de route komen we ook bij het vogelkijkscherm waar we met veel geluk watervogels kunnen bewonderen.Deze wandeling word gecombimneerd met veelal natuurlijk bos en moeraspartijen gekoppeld met de vennen.
De tientallen vennen stammen uit de laatste ijstijd. De meeste zijn gevormd door de wind. Die sleet de laagtes uit en stoof het zand op tot grote hopen eromheen. Later vulden de kommen zich met regenwater. Het Kolkven is als enige uitgesleten door het woeste water van een smeltende ijsvlakte.
Na de Lammersven en door het natuurlijke bos met heuvels komen we bij de Goorvennen.Hier hebben we duidelijk te maken buiten de vennen om met veel moerasachtige plekken.Veel mooie doorkijkjes over de Ven tijdens de rondwandeling.
Na de Kolkven steken we de Weg de Oischotse baan over.Waar we langs het Klein en Groot Adderven komen.
Het Klein Aderven heeft merkwaardige bewoners: Amerikaanse hondsvisjes. Deze visjes zijn bestand tegen zeer zuur water, grote temperatuursschommelingen en zelfs kortstondig droogvallen van het ven. Het zijn eigenlijk aquariumvissen die hier vermoedelijk zijn losgelaten. Het Klein Aderven is een van de overwinteringsplaatsen van padden. De reusachtige beuken zijn vermoedelijk bijna een eeuw oud. Hier heeft vroeger een huis gestaan en daarbij zijn ze aangeplant.
Nu komen we bij de Staalbergvennen die nu in gebruik zijn als zwembad.
We steken weer de Oischots weg over en nu komen we bij de v.Esschenven.
Dit is een impossant ven met veel mooie doorkijkjes en bij het hoogste punt hebben we een mooi overzicht over dit ven.
Nu komen we weer aan de anderezijde van het Witven en wandelen door langs het Voorste Goorven waar we dan bij het Heiven komen.Het Heiven heeft een veel hogere waterstand dan het Voorste Goorven. Dat komt doordat er in de bodem van het Heiven een dichte leemlaag zit. Regenwater sijpelt daardoor niet makkelijk weg. Gele plomp die massaal in het ven voorkomt, zorgt er onder andere voor dat het ven langzaam maar zeker dichtgroeit.
Door de bossen en langs het laatste ven de Brouwkuip komen we weer bij het bezoekerscentrum.
Dit is dan het einde van deze wandeling.
