Vestingsteden

De term ‘vesting’ wordt gebruikt als verzamelnaam voor kastelen, forten, schansen en…. vestingsteden. Vestingsteden zijn versterkte woonplaatsen met voornamelijk een burgerbevolking. De noodzaak om have en goed te beschermen leidde in de Middeleeuwen tot versterkte steden en burchten. Zo ontstonden er muren die de stad omringden, hoektorens, borstweringen en stadspoorten. Nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de krijgskunst maakten later aanpassingen van de verdedigingsstrategie noodzakelijk.
Stenen muren werden afgebroken en volgens een nauwkeurig berekend plan werden er wallen aangelegd.

In tijden van oorlog woonden alle burgers binnen de wallen en was de vestingstad door boerderijen binnen de muren of wallen zelfvoorzienend. Omdat het gehele stadsleven zich binnen de muren afspeelde, werd elke vierkante centimeter ruimte benut. Dat maakte een vestingstad niet alleen heel compact, maar ook heel overzichtelijk. Het idee om goed beschermd te zijn tegen vijanden leverde een levendig en creatief volkskarakter op. Die sfeer heerst er nog steeds. Want waar vroeger de smeden werkten en de garnizoenen gelegerd waren, wordt in de meeste
vestingsteden nu druk gehandeld in kunst en antiek.

 

Heden ten dage kunnen we de sporen van het verleden weer herleven dankzij de stille getuige van bijvoorbeeld bastillons, kadermuren, kazernes, ravellijnen,etc.